دُرج
X
تبلیغات
رایتل

دُرج
وب نوشت سعید فانیان 
اشتراک گذاری
معرفی سایت برای دوستان
گالری عکس


برای نمایش تصاویر گالری کلیک کنید


 برگزاری نمایشگاه مطبوعات ، خوشبختانه به یک عادت خوب فرهنگی و سنت حسنه تبدیل شده است . گردهمایی اصحاب رسانه در زمان و مکان مشخص فرصت مناسبی برای ارتباط رودر رو  و تفاهم بیشتر با بخشی از مخاطبان است ، همچنین تماس نزدیک و گعده ها و نشست های تخصصی برای هر حرفه ای بویژه حرفه روزنامه نگاری ، غنیمتی ارزشمند است ، رسانه ها کمابیش از مشکلات مشابهی رنج میبرند که  اتفاقاتی مانند برگزاری نمایشگاه میتواند فرصتی برای اشنایی بیشتر و هماهنگی بهتر جهت طرح و پیگیری انها باشد ، برای مثال توسعه و نشر روزنامه های دیجیتالی و در مقابل رو به پایان رفتن عصر مطبوعات و رسانه های کاغذی و سنتی ، موضوع مهمی است که مطبوعات برای چگونگی این دگردیسی باید شرایط لازم را فراهم آورند. 

 در کنار فواید زیاد این گردهمایی صنفی که باید بعبارتی به ان بهار مطبوعات و رسانه ها گفت از نکاتی چند نباید غافل شد ، نکات هشدار دهنده ای که رفع برخی از مشکلات و تنگناها در جامعه به اصلاح همین مجموعه وابسته و مرتبط است :

  --- واقعیت این است که در عمل و طی سال ،برخی از همین رسانه ها با برخورداری از رانت و حمایت های حزبی و سیاسی  مطالبی را راجع به دیگران مینویسند و مدعی میشوند، اما هیچگاه حاضر به درج پاسخ شخص یا نهاد مورد نقد نیستند ،این یعنی زیر پا گذاردن اصول اولیه کار رسانه ، بحث اخلاق و تعهد و انسانیت در جای خود محفوظ  ُ بنابراین برای بهسازی و توسعه باید از خودمان شروع کنیم:

--شعار کمتر که در کنار جامعه آگاه تر و توسعه بیشتر بعنوان شعار امسال نمایشگاه آمده است ، توصیه خوبی است که قبل از همه باید  مطبوعات و رسانه ها خود را مخاطب آنها قرار دهند ، طرح کننده و دامن زننده به برخی شعارهای سیاسیون و جریانات  اجتماعی  جامعه ، فارغ از خوب یا بد بودن انها بیش از همه ُ همین مطبوعات هستند که باید با تامل و درایتی بیش از پیش از این توانایی و امکان  بهره بگیرند .

  ---    فعالین جامعه یا شخصیت های سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی همه از امکان رسانه تخصصی وانحصاری برخوردار نیستند ، رسانه های منصف باید برای توضیح ، پاسخ یا طرح نظر احاد صاحبنظران و تفکرات جاری جامعه فرصتی فراهم کنند . 

--بخشی از شایعه زدگی یا عوامفریبی میتواند معلول نوع عملکرد برخی رسانه ها باشد ، رسانه ها  می توانند برای جلوگیری از بوجود امدن جو و شرایطی  غیر واقعی تلاش موثری داشته باشند .

 ---با همه محدویت ها و مشکلاتی که رسانه ها دارند ، امکان نقد دیگران ُ فرصت و دارایی بزرگی برای رسانه هاست . باید از این امکان برای نقد خود نیز استفاده کنند و نقدی منصفانه و عادلانه برای پیشبرد جامعه و حاکمیت اخلاق  جریان یابد، اما چنین موقعیت هایی بسیار کم به وجود می آیند در مواردی نیز صرفا برای از میدان به در کردن و کوباندن رقیب استفاده میشوند ، میتوان برای توسعه روح نقد پذیری از خود شروع کرد .

 در زمان برگزاری نمایشگاه ، موارد زیادی دیده شده که مطبوعات ، نشریات و دیگر رسانه  ها به بازدید ، مثلا یک هنرپیشه تازه مطرح شده ( ضمن احترام به هنرمندان واقعی و محترم ) بیشتر توجه  و عکس و گزارش تهیه و منعکس کرده اند تا یک اندیشمند ، یک نوآور  ویک محقق ،این   شیوه رفتار یعنی نوعی جو زدگی ، عوام زدگی و  توجه به حاشیه  و تلاش فقط برای فروش بیشتر و جلب نظر گسترده تر به هر طریق ممکن که معمولا حاشیه را بجای متن می نشناد و مجموعه را از مسیر عمق بخشی باز میدارد،طبعا مطبوعات برای تعادل در ارایه مطالب و جذب مخاطب نیاز به نرم خبر (     softnews   ) و مطالب متنوع و گاه حاشیه های  جالب دارند ُ اما در هرحال همیشه اندازه نگه داشتن بخشی از مرام و سنت درست مردمان ما بوده است ، از رسانه ها نیز انتظار راهبری ، میدان داری و اثرگذاری سازنده میرود.

 برای ارباب جراید ، صاحبان قلم و دست اندر کاران رسانه ها و همه افرادی که در آگاه سازی ، رشد و ترسعه و تعمیق  آگاهی مردم نقش ایقا میکنند توفیقات بیشتر و روزهای بهتر آرزو میکنیم .

       منتشر شده در روزنامه ثروت و تاریخ چهارشنبه ۱بانماه ۱۳۹۶

[ سه‌شنبه 9 آبان‌ماه سال 1396 ] [ 08:40 ق.ظ ] [ سعید فانیان ]

جمهوری ازبکستان از کشورهای مهم و تاثیر گذار آسیای مرکزی است که با برخورداری از موقعیت مناسب جغرافیایی ، توانمندیهای اقتصادی و رویکرد اخیر سیاست خارجی خود میتواند سهم بیشتری در معادلات منظقه ای داشته باشد همچنین توسعه روابط و همکاریهایش  با کشور بزرگ ایران سودی متقابل برای طرفین همچنین برکاتی برای منطقه به همراه خواهد داشت .

 در سالهای گذشته به دلیل نوع خط مشی سیاسی حاکم بر این کشور شاهد نوعی بی میلی و کم تحرکی در سیاست خارجی ازبکستان بوده ایم . روابط دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران با جمهوری ازبکستان چند ماه پس ازبه رسمیت شناختن استقلال این کشور ( ۱۹۹۱) ، اغاز شد ولی طی سالهای گذشته از پویایی لازم برخوردار نبود  ،البته ازبکستان طی حاکمیت ۲۶ ساله اسلام کریم اف با غالب کشورهای همسایه روابط گسترده ای نداشت ،در این میان روابط دوهمسایه ازبکستان و تاجیکستان نه تنها عادی نبود که با بروز برخی اختلافات در محدودترین و سردترین وظعیت روابط  قرار گرفته بود . نوع ساختار و تقسیمات جغرافیایی ازبکستان و تاجیکستان به گونه ای است که چگونگی روابط مستقیما بر بخش زیادی از مردمان دو کشور تاثیرگذار است ، ایندو در گذشته برخی از نیازهای یکدیگر را برطرف میکرده اند اما اختلافات حتی منجر به قطع تردد قطار ، تعطیلی پرواز بین دو پایتخت و همچنین محدودیت اساسی دردریافت ویزاشد. ، پس ازفوت اسلام کریم اف رییس جمهور سابق و با انتخاب شوکت میرضیایف به ریاست جمهوری ، این کشور راه تعامل با همسایگان و توسعه روابط با کشورهای منطقه را در پیش گرفت ، بسیاری از موانع و محدودیت های بین دو کشور ازبکستان و تاجیکستان در اثر نگاه جدید حکومت ازبکستان مرتفع شد یا در حال حل شدن است  و دولت جدید افق های  تازه ای در روابط با همه کشورهای منظقه گشود، 

 رویکرد تازه در سیاست خارجی ازبکستان ، فضای مناسب تر جهانی پس از برجام ،همچنین آمادگی جمهوری اسلامی ایران و اهمیتی که ایران برای جمهوری ازبکستان قایل است باعث شده است که روابط دو کشور در فصل جدیدی قرار گیرد و امید به توسعه  و تعمیق روابط هر روز افزایش یابد ،دیدار روسای جمهور ایران و ازبکستان در حاشیه نشست سران کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی در قزاقستان ( ۱۹ شهریور ۹۶ ) نوید بخش  روندی جدید در روابط دوکشور بود ،در ملاقات دو رییس جمهور بر اراده مستحکم دو دولت برای روابط نزدیک و گسترده تاکید شد . 

 سفر اخیر اقای عبدالعزیز کامل اف وزیر امورخارجه ازبکستان و هیات بلند پایه همراه وی به ایران همچنین ملاقات های هیات با اقای دکتر ظریف وزیر خارجه کشور و دیگر و مسولان بلند پایه و امضای اسناد همکاری فی مابین در واقع فتح باب و اقدامی مهم  و موثر در راستای گسترش روابط بود . قرار است در اینده اقای دکتر روحانی نیز به دعوت اقای شوکت میرضیایف رییس جمهور ازبکستان سفری رسمی به ان کشور داشته باشد ، سفری که میتواند در توسعه و تعمیق روابط در جنبه های مختلف نقشی تعیین کننده داشته باشد

 ازبکستان یکی از کشورهای پر جمعیت آسیای مرکزی است ( حدود ۳۲ میلیون نفر ) ، دارای منابع مختلف زیر زمینی  مثل گاز  ، نفت ، طلا و اورانیوم است . ازبکستان از جمله کشورهای محصور شده در خشکی است ( کشور خشکی بست landlockd country  ) و به ابهای ازاد راه ندارد ، به همین دلیل از موضوعات مورد توجه دو طرف پیگیری کریدور چهارجانبه شامل عمان ، ایران ، ترکمنستان و ازبکستان است که از ان طریق ازبکستان میتواند به ابراه مهم خلیج فارس  و ابهای آزاد جهان متصل شود  همچنین جمهوری اسلامی ایران و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس میتوانند از طریق کریدور یاد شده ، نقل و انتقال کالا و توسعه تجارت و حضور موثر در بازارهای یکدیگر و کل منطقه را  داشته باشند ،سرمایه گذاری در پروژه های مشترک و سرمایه گذاری های متقابل از جمله برنامه های توسعه دهنده مورد علاقه دو کشور است ، . ازبکستان نیز همانند ایران یکی از همسایگان افغانستان است  و  توجه به حفظ امنیت در مرزها و مقابله با بی ثباتی در منطقه همچنین مقابله با افراطی گری از دغدغه های  امنیتی این کشور است ، همکاری دو کشور در این زمینه ها  میتواند در برقرای صلح و ثبات منطقه ای بسیار مهم و تاثیرگذار باشد .

مشابهت های فرهنگی و پیوندهای و تاریخی همچنین  شباهت های فراوان فرهنگی بین مردمان دوکشور نقشی مهم و پایدار در توسعه روابط خواهد داشت ، کشور ازبکستان با برخورداری از شهرهای تاریخی سمرقند ، بحارا ، خیوه  و تاشکند و برخورداری از توانمندی های  بالای گردشگری قطعا میتواند یکی از مناطق مطلوب و مناسب گردشگری برای مردمان کشورما باشد ،مناطقی که رنگ ولعاب فرهنگی ، زبانی و تاریخی ان بسیار نزدیکتر از برخی  کشورها و مناطق گردشگری حال حاضر مردم مااست . 

  انتشار یافته در سرمقاله روزنامه صمت ( صنعت ، معدن ، تجارت ) یکشنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۶

[ چهارشنبه 26 مهر‌ماه سال 1396 ] [ 10:30 ق.ظ ] [ سعید فانیان ]

آنچه که طی دوسال و نیم اخیر بر روابط جمهوری اسلامی ایران و جمهوری تاجیکستان گذشته است متاسفانه نه تنها شایسته این دو کشورنیست بلکه اسفناک است . بدون تعارف باید گفت در رسیدن اوضاع به این درجه از زمختی  و لختی هر دو طرف تقصیر دارند .در دو سال اخیر برخوردهای متعددی توسط دولت تاجیکستان با نهادها و شهروندان ایرانی بویژه دانشجویان، تحت عناوین و با بهانه های مختلف انجام گرفت که به هیچوجه شایسته روابط معمول بین کشورها نیست چه برسد به دوکشوری که درمیان کشورهای موجود جهان بالاترین میزان  قرابت ، پیشنه تاریخی مشترک  و ارتباط  دوستانه داشته همچنین ازعقبه فرهنگی ، تاریخی و جغرافیایی مشترک برخوردارند.  تنها یکی از این سوابق و علایق برای توقع افزونتر و توجه بیشتر به روابط دوجانبه  کافی است .اگر قرار باشد که  رفتارهای غیر دوستانه طرف تاجیکی را بشماریم طبعا تعدادشان کم نیست اما معمولا اینگونه بازگویی ها مرارت آور و تازه کننده تلخی هاست  و اکثرا دولت ها سعی میکنند رفتارهای منفی و عکس العملی خود را حتی الامکان به شهروندان تعمیم ندهند تا باعث برانگیختن حس منفی درازمدت در آحاد مردم نشوند ولی در این مورد متاسفانه خیلی از مواقع این ملاحظات هم معمول و منظور نشدند .اما منصافنه این است  که در مقام ارزیابی  قصور ، کم توجهی و بی تحرکی طرف ایرانی را نیز در این مخمصه یادآورشویم . حتی در جمع یک خانواده وقتی یکی از اعضا بنای بدرفتاری یا بهانه تراشی میگذارد ، دیگران سعی دارند سریعتر به او توجه و دلیل واکنش های عصبی و قهرآمیزش را جستجو کنند و به استمالت و دلجویی اش حتی به فرض زیاده خواهی بپردازند چرا که معمولا در فرهنگ غنی ایرانیان توجه به درون خانواده ،روش و منشی متفاوتی دارد.

 زمانی نوع روابط بنحوی بود که بیشترین کمک، و بیشترین رفت وآمد با تاجیکستان صورت میگرفت ،فعالیت های عمرانی و خدماتی که در قالب  طرح های مشارکتی یا کمک مستقیم انجام شده بارها مورد توجه کارشناسان تاجیک قرار گرفته است و مردم تاجیکستان نیز بر آن واقف هستند .بوثژه  این کارشناسان اقرار دارند که کمک های جمهوری اسلامی ایران در شرایطی صورت گرفت که به دلیل  خاص بودن وضعیت کشور و سودآورنبودن شرایط، کمتر کشورخارجی به آن اقدام میکرد . در سال ۱۳۸۹ طی سفری به شهر دوشنبه  با سفیرکشورمان در آنزمان دیداری داشتم ، او میگفت در یکماه  ، چهل روز گذشته سه بار با رییس جمهور کشور متوقف فیه دیدار داشته و طبعا در این دیدارها همکاریها و مساعدت هایی نیز صورت میگرفته است . این روند گرم و نزدیک شاید انتظار برای تداوم آنرا زیاد کرد ولی درسالهای بعد به دلیل شرایط  پیش امده از جمله اعمال تحریم ها علیه جمهوری اسلامی ایران  ، ادامه این روند برای کشورمان ممکن نشد .

سفر آقای محی الدین کبیری رهبر فعلی حزب نهضت اسلامی تاجیکستان به ایران در دیماه سال ۱۳۹۴ برای شرکت در نشست کنفرانس بین المللی وحدت اسلامی از جمله موارد دلخوری و اعتراض دولت تاجیکستان بوده است  . طرفداران کبیری تا چند سال پیش  بخشی از قدرت اجرایی کشور  را در دست داشتند، ولی حزب نهضت اینک قریب به سه سال است که  توسط مراجع رسمی تاجیکستان غیر قانونی اعلام شده  و بسیاری از فعالین آن نیز زندانی شده اند .

 نا معلوم بودن سرنوشت سرمایه گذاری  های بابک زنجانی در حوزه های مختلف  در کشور تاجیکستان از موضوعات دیگری است که مایه دلخوری فی مابین قرار گرفته است ، واقعیت این است که عکس  ها و گزارش های متعددی از حضور بابک زنجانی و مشارکت وی در برنامه های سرمایه گذاری در تاجیکستان با حضور مقامات رسمی این کشور وجود دارد ، طبعا دولت های نهم و دهم در ایران از این حضور و سرمایه گذاری پشتیبانی می کرده اند، اما اینک که مشخص شده وی یکی از بدهکارترین افراد به دولت و ملت ایران است ، دولت جمهوری اسلامی ایران انتظار پیگیری و همراهی بیشتری از دستگاه های مسول در تاجیکستان  داشته و دارد ، اینکه در رسانه های تاجیکستان یا از قول مسولان آن کشور گفته میشود سرمایه ای بنام او در بانکهای این کشور وجود ندارد، البته این میتواند درست باشد ، میتواند این سرمایه گذاریها بنام  شریکان ، نزدیکان یا افراد محلی و یا در قالب شرکت ها و موسسات مختلف باشد و نه بنام شخص بابک زنجانی که در اینجا توقع همراهی مسولان تاجیک برای احصای سرمایه های مستقیم و غیر مستقیم  وی و تلاش برای تسویه بخشی از بدهی ها یا در حقیقت دارایی های مردم ایران منصفانه و دوستانه است و برداشتی جز این از پی گیری ها نباید صورت گیرد .  

 حسابرسی  و روشن شدن تکلیف پروژه های سرمایه گذاری ایران در بخش های مختلفی همانند ، نیروگاه برق آبی سنگ توده دو ، تونل دوستی و تعداد دیگری از این اقدامات و فعالیت ها نیز از موارد درخواستی دستگاه ها و شرکت های ایرانی مرتبط  بوده است که باید مورد توجه قرارگیرد ، البته بنظر میرسد برخی از این موارد درحال پیگیری و رفع مشکل می باشند  و به خویشتن داری و همکاری بیشتر طرفین نیاز دارد .

 منعکس و رسانه ای نشدن  برخوردهای بعضا ناجور و همه ناملایمات موجود در روابط  دو کشور  توسط سفارت کشورمان در شهر دوشنبه به قصد جلوگیری از تنش بیشتر یا جلوگیری از تاثیر منفی ان بر مردمان دو کشور  تا حدودی پذیرفتنی  و قابل هضم است اما باید مرزی بین خویشتن داری ، مردم داری و بی عملی و بی تحرکی قایل شویم ، برداشت اینجانب این است که در این بعد سفارت کشورمان طی دو سه سال اخیر به میزان کافی فعال نبوده و ما کمتر شاهد گفتگوی شفاف ، توضیح کارشناسی ، پیگیری  مسایل توسط سفیر  و سفارت کشورمان در رسانه های تاجیکستان یا رسانه های داخل کشورمان  و یا به تحرک کشاندن ارگان ها و سازمانهای ذیربط در داخل کشور بوده ایم  ، متاسفانه طی یکی ، دو سال اخیر مقاله ها و تحلیل های ضد ایران در رسانه های تاجیکی کم نبوده اند ، در این خصوص ا گر هم حرکت و تلاشی  بوده نمودو پیامد ملموسی بر اوضاع نداشته است اگر قرار بر همکاری و همدلی باشد که انشالله هست  به تلاشی بسیار فزونتر از وضع موجود نیاز داریم ،همچنین برنامه ریزی بهتر و ارتباطی نزدیکتر ، از این گذشته ایرانیان مقیم تاجیکستان بویژه دانشجویان که اولین افراد متاثر از قضایای پیش گفته اند طی این مدت مورد توجه و التیام لازم قرار نگرفتند ،  و عده ای از آنها با توجه به شرایط پیش امده این کشور را ترک کرده اند .

  نا گفته نماند که در شرایط ذکر شده تبعات تیرگی روابط پادشاهی عربستان با جمهوری اسلامی ایران و فرصت طلبی  دولت عربستان برای  بهره برداری از شرایط  موجود و البته نیاز مبرم دولت تاجیکستان  به کمک های اقتصادی نیز باعث شد تا دولت عربستان برای خراب کردن رابطه دیرپای دو ملت با کمک هایی نه چندان زیاد اما مشروط بر ایجاد تنگنا در روابط با ایران تا حدی موفق شود . متاسفانه در این اواخر مصاحبه ای از سفیر عربستان در تاجیکستان منتشر شد که طی آن وی با تبختر و تفرعن تمام گفته بود که ما موفق شدیم رابطه دو کشور همزبان  ایران و تاجیکستان را تحت تاثیر قرار دهیم و تاجیکستان نهادهای ایرانی در این کشور را یکی بعد از دیگری تعطیل کند . البته بعدا سفارت عربستان در دوشنبه خبر مصاحبه که ابتدا در رسانه های عربستان انعکاس یافته بود را تکذیب کرد ، با این همه نظیر همین مطالب را بارها نشریات و دیگر رسانه های عربستانی منتشر کرده و مدعی شده اند. طبعا چنین ادعاهایی  دخالت در امور داخلی یک کشور مستقل است  و انتظار میرود که توسط مسولان دولت تاجیکستان نیز تکذیب و رد شود.

 بنظر میرسد با وجود روابط گرم گذشته ، مشترکات تاریخی ، فرهنگی ، دینی ، زبانی و . . نیاز جدی تاجیکستان به همکاریهای امنیتی با وجود مرزهای طولانی و نا امن افغانستان ،شرایط بد اقتصادی  این کشور بویژه افزایش تعداد بیکاران و افت ارزش پول ملی کشور در چند سال گذشته بخصوص پس از اعمال تحریم های اقتصادی علیه روسیه ، کشوری که در سالهای اخیر پذیرای  یک میلیون  نیروی کار تاجیک بوده و  در طرف مقابل باور فرهنگی جدی ایرانیان به حفظ روابط نزدیک ، تحرک بخشیدن به روابط اقتصادی و حضور در بازار داخلی این کشور و منطقه و همکاریهای سیاسی ، امنیتی منطقه ای ، باید با قدری اغماض نسبت به ناملایمات و اتفاقات دو سه ساله اخیر ، تصمیمات سازنده واقدامات پیگیرانه ای صورت گیرد و در گذشته باقی نماند. با ید با توجه به عقبه قوی روابط ، نگاهی سازنده به اینده داشت ، باورم این است که کشور تاجیکستان به دلیل همه اشتراکاتی که گفته شد می تواند بعوان یکی از مناطق مطلوب گردشگری و اولویت دار برای ایرانیان قرار گیرد ایران می تواند از این طریق بازده اقتصادی خوبی برای همدلان و همزبانان خود فراهم کند و تاجیکان می توانند همچنان دوستان همزبان ، همدل و همراه ایرانیان باشند و  دو کشور تحت تاثیر رویدادهای زودگذر قرار نگیرند .

 نباید بیش از این مهار کار را به دست رسانه های غیر دوست یا معاندان و مخالفان دو کشور سپرد  که در این مدت تلاش وافری برای ایجاد بدبینی و مفارقت  بین دو کشور انجام داده اند . 

 انتشار یافته در روزنامه ایران ، تاریخ ۲۰ مهر ۱۳۹۶ ( با حذف چند جمله از مطلب حاضر )

[ جمعه 21 مهر‌ماه سال 1396 ] [ 09:53 ق.ظ ] [ سعید فانیان ]

<< 1 2 3 4 5 ... 117 >>

<

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

آرشیو مطالب
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 204900